Skip to content

zieleheul

Dit is het laatste deel in een serie over de dood en het dodenrijk. Klik hier voor het eerste deel.

UPDATE 01-10-2013: TED video over het menselijk geheugen. Zie onderaan.

Ik heb nu al veel geschreven over dit onderwerp. Maar nog is niet alles gezegd. Immers, met alle bijbelse definities van ziel, dood en dodenrijk ga ik helemaal voorbij aan de vele geluiden van ervaringsdeskundigen. Als ik aantoon dat de hel niet bestaat, maar diverse mensen hebben ‘m wel gezien, wie heeft er dan gelijk? Als ik laat zien dat volgens de bijbel het leven ophoudt bij de dood, maar velen hebben bij een bijna-dood ervaring heel wat anders ervaren, wie heeft er dan gelijk? In dit laatste artikel zal ik proberen de eindjes aan elkaar te knopen. Want ik heb deze getuigenissen niet voor niets tot nu toe buiten beschouwing gelaten.

over-hoop

We hadden de vorige keer gezien dat onze ziel niet onsterfelijk is, zoals meestal wordt gedacht. Onsterfelijkheid is wel bijbels, maar het is niet voor ons, niet voor nu. Eens zal de dood teniet gedaan zijn en zal niemand meer sterven. Dan geldt het wel voor ons. Maar dat is toekomst. De misvatting dat wij nu al onsterfelijk zijn werd ons in de hof van Eden ingefluisterd:

De slang echter zeide tot de vrouw: Gij zult geenszins sterven, maar God weet, dat ten dage, dat gij daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden, en gij als God zult zijn, kennende goed en kwaad. – Gen. 3:4,5

Dit zijn de woorden van de slang! Weten we heel zeker dat we onze theologie willen laten stroken met de streken van de satan? Ik weet dat ik het scherp stel, maar het is ook een belangrijk onderwerp, vind ik. Het onderschatten van de ernst van onze sterfelijkheid heeft directe gevolgen voor onze hoop: de opstanding.

Het ontkennen van de dood verkleint het probleem van ons heengaan tot een kwestie van huisvesting. Zo degradeer je onze Heer en Heiland van een Triomfator tot een makelaar! Onsterfelijk zij we immers al, Hij heeft slechts een beter onderkomen geregeld. Nee, goed beschouwd is zelfs dat mislukt. Want de bijbel zegt dat Christus gestorven is voor onze zonden. Als Christus toch niet écht gestorven is, hebben wij dus een groot probleem. Paulus is heel stellig:

Want vóór alle dingen heb ik u overgegeven, hetgeen ik zelf ontvangen heb: Christus is gestorven voor onze zonden, naar de Schriften – 1 Kor. 15:3

Indien er geen opstanding der doden is, dan is ook Christus niet opgewekt. […] en indien Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden. Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.- 1 Kor. 15:13,17,18

Zonder dood geen opstanding uit de dood, en zonder opstanding zitten wij nog met onze zonden! Sterker nog, dan zijn wij verloren. Dus niet alleen de reputatie van onze Redder, maar heel onze redding staat op het spel! Begrijp je nu hoe kwalijk het miskennen van de dood is?

De leer van de onsterfelijke ziel maakt van de dood een vriend. Immers, zodra een gelovige sterft zal hij “naar de hemel gaan”, “worden bevorderd tot heerlijkheid”, en al zulke klinkende kerktaal. Maar de bijbel noemt de dood onze vijand! Natuurlijk hebben wij hoop die ons kan laten lachen door de tranen heen. Maar die hoop is niet gelegen in de dood, maar ná de dood, in de opstanding. De dood is vreselijk, niet vriendelijk.

Zo zie je maar, in meer dan één opzicht wordt onze hoop overhoop gehaald. En dat door iets zo ogenschijnlijk onschuldigs als een zienswijze over de ziel. Deze lering is een heidense (en volgens Genesis 3 oorspronkelijk satanische) leugen die is binnengeslopen in alle religies. Ook de christelijke.

malafide

Hieronder heb ik wat citaten verzameld uit de handboeken van het Spiritisme, de occulte stroming die halverwege de 19e eeuw de wereld veroverde met allerlei bovennatuurlijke manifestaties. Denk aan kloppende en knipperende huisraad of seances zoals die van TV bekendheid Derek Ogilvie. Het Spiritisme staat voor de volgende hoofdzaken:

  • Na de dood van het aardse lichaam leeft de menselijke persoonlijkheid voort zonder direct principiële innerlijke veranderingen te ondergaan.
  • Onder bepaalde voorwaarden is contact met de geesten van doden mogelijk.

De zienswijzen van Allan Kardec, de schrijver van de handboeken, zijn tot stand gekomen via contact met “de Geesten”, door ze talloze vragen te stellen. Dat “de Geesten” gretig gebruik maakten van de gelegenheid om gehoord te worden blijkt wel uit de lijvige volumes die Kardec schreef. Om zijn Spiritistische leer te verdedigen in het overwegend christelijke Europa schrijft hij onder andere:

het voornaamste is dat het onderwijs van de geesten bij uitnemendheid Christelijk is, want zij is gegrond op de onsterfelijkheid van de ziel, op de toekomstige straffen en beloningen, op Gods rechtvaardigheid, op de vrije wil van de mens en op de zedenleer van Christus, en is dus niet ongodsdienstig. – het Boek der Geesten (hoofdstuk 5)

er zal een dag komen, op welken alle de zoo verschillende godsdiensten wat den vorm betreft, maar die werkelijk in het wezen op één en hetzelfde grondbeginsel: God en de onsterfelijkheid der ziel, berusten, als de rede over de vooroordeelen zal gezegevierd hebben, zich allen in eene oneindig groote eenheid zullen oplossen. – Genesis (hoofdstuk 1 punt 8.)

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik krijg hier jeuk van. Dat zo’n occulte stroming zich kan verdedigen met christelijke dogma’s als hun fundament! En dat juist de onsterfelijkheid van de ziel het christendom laat harmoniëren met de andere religies. Ik meende dat het christendom zich onderscheidt van de overige godsdiensten. Als een tegenstander zo gewillig instemt, weet je dan wel heel zeker dat je gegevens kloppen? Is ons zieleheil geen zieleheul geworden?

waar-schijn

En dan de getuigenverslagen. Ik ken ze natuurlijk ook wel, de verhalen van christelijke boekenschrijvers die een blik hebben mogen werpen in het hiernamaals. Ik heb de video’s gezien waarin mensen aan het woord zijn die een bijna-dood-ervaring of een visioen hebben gehad. Mensen die zeggen dat ze de zielen van overleden hebben gezien in de hemel of de hel. Maar al hoe overtuigd deze mensen ook zijn van hun eigen ervaringen, maakt dat die ervaringen waarheid? Waarom moeten we hen serieus nemen, en niet de mensen die beweren dat ze Elvis Presley hebben gezien, om maar wat te zeggen?

Dit is een serieuze vraag. Ik trek de echtheid niet in twijfel, maar wel de waarheid. Zijn onze ervaringen wel objectief? Iedereen in de rechtsgang weet dat zelfs ooggetuigen niet zuiver weergeven maar ook interpreteren en soms zelfs interpoleren. Zeker wanneer we verder terug in de tijd moeten, kan ons brein de herinneringen aanvullen en aanpassen om te kloppen met wat we meenden (interpreteerden) te zien. En onze interpretatie heeft alles te maken met ons beeld van de werkelijkheid, toch?

Stel, je ziet in je ooghoek een voorval waarvan je later hoort dat het een misdrijf was. Zal het onduidelijke voorwerp in de hand van de rennende man in onze herinnering dan niet een wapen kunnen worden? Terwijl het in feite misschien wel de telefoon was van een toesnellende omstander. We interpreteren op basis van de informatie die we hebben. Missende gegevens kunnen dus leiden tot misse interpretatie. Zo is het ook met deze ervaringen, volgens mij. We missen de meeste aanwijzingen van de verschillende helwoorden in de bijbelvertalingen. En we missen de meeste gegevens van de tijdperken in de bijbelvertalingen. We missen de verschillen tussen de boodschap van Petrus en die van Paulus in de verkondiging. En zo zijn er nog wel meer dingen voor velen onbekend. Dat heeft invloed op ons beeld van de werkelijkheid, en dus ook op onze ervaringen.

Wanneer we geloven in, gelezen hebben over, of in een ver verleden zelfs maar gehoord hebben van een eeuwige hel, zal die ervaring zich ook aan ons kunnen opdringen in de ongewisse omzwervingen van ons bewustzijn in de slaap, een coma of een bijna-dood ervaring. Of misschien zijn er geestelijke machten die ons bewustzijn beïnvloeden. De ervaring is misschien wel echt, maar niet beslist waar. De ervaringen van Allan Kardec zullen ook echt zijn geweest. Zonder twijfel zelfs waargebeurd – er zijn immers heel wat geesten de hemelse gewesten (Ef. 6:12). Maar zijn zijn bevindingen daarom ook waar? De tekst spreekt van boze geesten. Reken maar dat die maar al te graag verwarring willen zaaien. Wie of wat bepaalt eigenlijk wat wij geloven?

We kunnen toch, als het er op aankomt, alleen maar bouwen op “er staat geschreven”? Dat alleen kan ons verder brengen in de waarheid. Niet een video of een boek van een zinnebeeld, maar hét Boek van hét Beeld. En met alles wat ik in de Bijbel heb kunnen vinden over de dood, kan ik niet anders dan concluderen dat dat boek ons leert dat leven leven is en dood niet.

naschrift

In mijn zoektocht door de bijbel werd ik even in verlegenheid gebracht. Ik heb steevast beweerd dat het dodenrijk niet een schimmenrijk is, en dat de doden niet leven. En plotseling stuitte ik op de volgende bijbeltekst:

Het dodenrijk beneden is over u in beroering om u bij uw komst te ontmoeten; het wekt de schimmen voor u op, al de bokken der aarde; het doet alle koningen der volken van hun tronen opstaan. – Jes. 14:9

En een korte zoektocht leerde me dat schimmen wel vaker voorkomen in de bijbel (althans, in de NBG en NBV vertaling). Zat ik er dan toch naast? Moest ik beginnen aan een erratum? Een blik op de grondtekst laat zien dat het Hebreeuwse woord achter de schimmen rephaïm is. En die term kennen we al van Genesis (Gen. 14:5 | Gen. 15:20). Het is de naam van een stammen van de Nephilim, de machtige reuzen (Deut. 2:11) die voortkwamen uit de omgang van Zonen Gods met de mensenvrouwen (Gen. 6:4). Uit die bijligging kwamen de Enakieten voort, de krijgers zoals Goliath, maar ook de Rephaïm.

En Jozef gebood zijn dienaren, de geneesheren [rephaïm], zijn vader te balsemen; en de geneesheren balsemden Israël. – Gen. 50:2

Jakob, de vader van Jozef, was gestorven in Egypte. De term rephaïm wordt hier weergegeven met ‘geneesheren’. Geneesheren houden zich in de regel bezig met de levenden, maar deze Rephaïm bemoeiden zich juist met de doden. Het balsemen van een dode is een bekend Egyptisch ritueel, een gebruik dat te maken hadden met het voortbestaan na de dood. De onsterfelijke ziel dus! In de dagen van Jozef had deze leer blijkbaar al wortel geschoten in de Egyptische godsdienst. De Joden waren niet bekend met dat gebruik, want zij begroeven hun doden. Ook uit vers drie blijkt dat de Joden de rituelen niet kenden, want daar wordt uitgelegd hoe lang zo’n balseming duurt. Waren ze bekend geweest met de gebruiken en de achterliggende leer, dan was die uitleg toch overbodig.

[Opmerkelijk detail: de oude Egyptische geschriften hebben een heel gedetailleerde beschrijving van het hiernamaals. Ook bevatten ze een voorstelling van een vurig oord voor de veroordeelden, dat opmerkelijke overeenkomsten heeft met de hel zoals de kerk ons die voorspiegelt. Toeval?]

Dus de geneesheren, de Rephaïm waren geen gewone medici, maar een soort medicijnmannen. Zoals de Enakieten zich toelegden op de zwaardkunst, zo hebben de Rephaïm zich bekwaamd in de zwarte kunst. Ze waren afgodspriesters.

De bijbel vertelt van het ziekbed van koning Asa aan het einde van zijn leven:

In het negenendertigste jaar van zijn regering werd Asa ziek aan zijn voeten en zijn ziekte werd hoogst ernstig. Doch zelfs in zijn ziekte zocht Asa geen hulp bij de HERE, maar bij de heelmeesters [rephaïm]. – 2 Kron. 16:12

Waren deze heelmeesters gewone doktoren geweest, dan zou dit toch niet zo’n groot vergrijp zijn geweest? Het is toch juist verstandig om bij kwalen gekwalificeerde medici te raadplegen. Al wordt deze tekst wel gebruikt door gebedsgenezers om te laten zien dat we voor elke kwaal enkel bij God mogen aankloppen, de essentie van het vergrijp ligt veel dieper. Deze heelmeesters waren Rephaïm. Asa wendde zich tot de afgoden, in plaats van tot zijn eigen God! En dát is wel een groot vergrijp.

De bijbel vertelt dat de Rephaïm uiteindelijk volledig van de aardbodem zijn weggevaagd:

Doden herleven niet, schimmen [rephaïm] staan niet op; daarom hebt Gij hen bezocht en verdelgd en alle gedachtenis aan hen uitgeroeid. – Jes. 26:14

Net zoals er na de zondvloed nog Enakieten zijn geboren (zoals Goliath), hebben de Rephaïm ook na de zondvloed nog bestaan. Maar ze zijn uiteindelijk uitgeroeid. Ze zijn ook vrijwel helemaal uit de gedachtenis verdelgd. Zelfs in onze vertalingen is bijna elke notie van hen verdwenen door vertaalwoorden als ‘schimmen’, ‘doden’ en ‘geneesheren’ te gebruiken. Maar de vertaling ‘schimmen’ is een suggestieve weergave die alleen maar tot onbegrip leidt (en van onbegrip spreekt, als je het mij vraagt). Want de schimmen zijn ook doden.

Al zijn de Rephaïm gestorven, hun erfenis heeft tot vandaag de dag grote invloed. De grondslagen van het occultisme zijn op hen te herleiden, en deze weerklinken in alle wereldreligies. Ook het christendom. En net als de Egyptenaren komt het christendom uit op een hiernamaals van heil voor de heiligen en ellende voor de ellendelingen. Want het heeft ook de leer van de onsterfelijke ziel omarmd. En als je de essentie van de dood niet erkent kom je onherroepelijk uit op ongerijmdheden als levende doden.

De ziel is niet onsterfelijk. En dood is niet leven. Het hiernamaals is niet in de dood, maar na de dood, in de opstanding. Dat is toch juist wat we in deze tijd van Pasen vieren. Christus is gestorven. Hij was dood. Maar Hij is opgestaan! Niet omdat Hij zich vanuit de schimmenwereld terug naar boven heeft geworsteld, maar omdat God Hem heeft opgewekt. En omdat de dood Christus niet kon houden, zal de dood uiteindelijk niemand meer kunnen houden. De tegenpool van het leven zal eens verzwolgen worden in de overwinning. Want het leven is sterker gebleken dan de dood.

Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn. Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de opstanding der doden door een mens. Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. – 1 Kor. 15:20-22

En zodra dit vergankelijke onvergankelijkheid aangedaan heeft, en dit sterfelijke onsterfelijkheid aangedaan heeft, zal het woord werkelijkheid worden, dat geschreven is: De dood is verzwolgen in de overwinning. Dood, waar is uw overwinning? Dood, waar is uw prikkel? – 1 Kor. 15:54,55

Wat een horizon! Allen zullen levendgemaakt worden. Al moeten we onze geliefden nu prijsgeven aan de dood, eens zullen we hen weerzien. Want ze zullen niet dood blijven. Dát is onze hoop! En als je het niet erg vindt zeg ik nu even niks meer, en ga ik in stilte genieten van dat vergezicht…

UPDATE 01-10-2013:
Een interessante video over het menselijk geheugen ondersteunt wat ik hierboven al suggereer: onze herinneringen zijn beïnvloedbaar. Luister hieronder naar de toespraak [Engels]:

<< vorige

  1. André Piet / apr 8 2012

    Geweldig!

  2. pietsje / apr 10 2012

    Hoi Goswin,

    Super, deze serie over de dood, wat heb je alles weer goed onder woorden gebracht, we kunnen gewoon niet om Gods Woord heen, voor mij wordt het ook steeds duidelijker hoe belangrijk het is om Gods Woord te onderzoeken op álle gebieden van het leven, door schrift met schrift te vergelijken i.p.v. menselijke overleveringen aan te nemen als waarheid, ook wat betreft dit onderwerp over de dood.
    Ik ben God ontzettend dankbaar dat Hij mensen op mijn pad heeft gebracht die mij het Goede Bericht hebben verteld, want dit Goede Bericht bevrijd mij meer en meer van mijn religieuze banden, dit Goede bericht beschaamt mij niet en ook ik schaam ik mij niet om van dit Goede Bericht te getuigen.
    Ook wat betreft de uitlegging vanuit Gods Woord over de dood, voor ons is en blijft de dood de laatste vijand, iedereen moet de dood ondergaan, maar de dood heeft gelukkig niet het laatste woord, de dood is door Jezus Christus overwonnen en wordt door Hem teniet gedaan, iedereen wordt door God verandert, levend gemaakt 1Cor 15:2, ik geloof dat dit de Échte Waarheid is en Gods Woord zegt dat het kennen van Dé Waarheid je ook vrij maakt en die vrijheid ga ik steeds meer ervaren.
    Wat hebben we toch een Liefdevolle Goede Vader, Zijn Hart is Zo Groot dat écht iedereen erin past, want iedereen komt er n.l. ook uit.
    God heeft in Zijn Woord beloofd dat Hij afmaakt wat Zijn Hand begon, God is de Schepper van alles en iedereen en Hij maakt het Zelf af, Hij is de Beschikker van alles.
    Ik vind het geweldig dat God voor iedereen een Hoopvolle Toekomst heeft weggelegd, Hij is niet God van de doden maar God van de levenden, het hangt écht niet af van onze inspanningen, oh, wat zijn wij toch bekrompen in ons denken, in Job 42:5 staat: slechts van horen en zeggen had ik van U vernomen, maar nu heeft mijn oog U aanschouwd, daarom herroep ik en doe boete in stof en as, misschien moeten we Jobs voorbeeld maar volgen!
    Want Gods Macht en Majesteit is écht om stil van te worden.

    Pietsje.

  3. pietsje / apr 10 2012

    Ik kom nog even terug op het bovenstaande stukje, want toen ik het las zag ik dat ik het tekstgedeelte niet volledig had weergegeven, het moet zijn 1Cor 15:28, trouwens heel 1Cor 15 is zeer interessant.

    Pietsje

  4. wim / apr 14 2012

    Hoi Goswin,

    Ik vraag me eigenlijk af hoe jij Mattheüs 10:28 ziet. Hier staat namelijk dat mensen wel het lichaam kunnen doden maar niet in staat zijn de ziel te doden en dat God zowel lichaam als ziel kan vernietigen in de hel (Gehenna).

    ”En wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel” (Math 10:28).

    mvg,
    Wim

  5. Date Gorter / apr 14 2012

    Hoi Goswin, prachtig hoe je Gods woord al het afwijkende laat ontmaskeren!

  6. goswindeboer.nl / apr 15 2012

    dag Wim

    Bedankt voor je reactie. Ik had deze tekst vermeld als bewijs dat God de ziel kan doden, maar verder niet toegelicht. Terecht dat je er naar vraagt. We hebben gezien dat de ziel naar het dodenrijk (hades) gaat bij het sterven van het lichaam. Maar hier wordt gesproken van de hel (Gehenna). Het is sowieso merkwaardig dat het sterven van het lichaam en de ziel hier apart genoemd worden, want het menselijk sterven is een totale terugkeer, lichaam, geest en ziel. Gaat er één, dan gaan ze allen. Wat wil Jezus hier mee zeggen?

    Als we nauwkeurig kijken, staat er voor het woord ‘te gronde richten’ in het Grieks het zelfde woord dat wordt vertaald met verloren gaan of verderven. We hadden al gezien dat de ziel in verband staat met de gevoelens, met het beleven van het leven. Negatieve gevoelens, maar ook positieve zoals hoop en verlangen. Wat was de hoop van de Joden in die dagen? Dat ze het Koninkrijk waardig mochten blijken, en deel mochten uitmaken van de eeuw die aanstaande was. Maar er werd wel wat van hen verwacht. De tekst is onderdeel van een serie instructies die Jezus meegeeft aan zijn discipelen. Ze moeten aan de slag, zieken genezen, het aanstaande Koninkrijk verkondigen, en zich helemaal inzetten voor de zaak. In vers 22 zegt Jezus:

    En gij zult door allen gehaat worden om mijns naams wil; maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden.

    Dat was de setting. Aan het werk! Handen uit de mouwen en alles geven wat je hebt. Ook al zullen de mensen je niet graag zien komen. Doorzetten, volhouden! Want de mensen kunnen je ombrengen, maar God kan je de hoop afnemen. Als mensen hen ombrengen, gaat hun ziel naar hades. Bij de wederkomst van Christus zullen ze herleven en het Koninkrijk mogen binnengaan. Maar als God hen te gronde richt in Gehenna, is de ziel, de hoop, de verwachting van het aanstaande Koninkrijk verbeurd. Gehenna is de plaats waar de gestorvenen zullen liggen tijdens het Koninkrijk. Wie daar terecht komt zal niets meemaken. Hij zal het Koninkrijk moeten missen, de hoop vervlogen, de ziel verloren.

    De hoop dat allen eens zullen worden levendgemaakt blijft natuurlijk gewoon staan. Eens zullen ook zij herleven. Maar ze zullen het Koninkrijk gemist hebben. Ze waren er niet bij. En dat was een vreselijk vooruitzicht voor een Jood in die dagen.

  7. wim / apr 15 2012

    Hoi Goswin, bedankt voor je antwoord. Het maakt het wel een beetje duidelijker denk ik.

  8. Lysbeth / apr 17 2012

    Dag Goswin,
    Met belangstelling heb ik de afgelopen maanden je berichten gelezen. In heel veel dingen heb je me geholpen om naar bijbelse waarheden te kijken zonder oogkleppen op. Andere keren kan ik je niet volgen in je redenatie.
    Toch proef ik door al je teksten heen je liefde en ontzag voor onze Hemelse Vader. Aanstaande zondagavond is er in onze gemeente een bijeenkomst over Alverzoening. Daar wil ik je graag voor uitnodigen. Ik denk dat mensen pas goed tot een standpunt kunnen komen als ze informatie krijgen uit verschillende hoeken. Zou je het willen overwegen? Ik ben er absoluut niet op uit je uit de tent te lokken, te bekeren of onderuit te halen. Ben alleen heel erg benieuwd naar jou kijk op de zaken. We zijn tenslotte allemaal op zoek naar de Waarheid! Met Jezus in ons hart, als de Weg, de Waarheid en het Leven, moet dat zeker lukken…
    mvg Lysbeth Vellinga

  9. goswindeboer.nl / apr 18 2012

    he Lysbeth

    Bedankt voor je berichtje. Ik weet van de informatieavond, maar ik kan er niet bij zijn. Als het wel had gekund, was ik nog niet gegaan. Ik zal proberen uit te leggen waarom niet.

    De discussie rond Alverzoening is op gang gekomen naar aanleiding van ons vertrek – en mijn website. Ik kan me de reacties en gevoelens voorstellen die het gevolg waren. En ik begrijp ook dat de gemeente graag duidelijkheid wil scheppen in de ontstane onrust. Misschien leven er ook veel vragen en zorgen bij de gemeenteleden. Als ik zou komen, zou dat de avond beïnvloeden, denk ik. Mensen zullen misschien niet meer vrijuit kunnen spreken, of misschien schept het de verwachting dat ik als woordvoerder van ‘de Alverzoeners’ zal optreden. Hoe dan ook, ik vrees dat de aandacht op mij gericht zal zijn, en dat wil ik niet. Het gaat niet om mij.

    Dus al waardeer ik je uitnodiging enorm, en al zou ik er zelfs gráág bij willen zijn, het lijkt me beter van niet. Nog afgezien van het feit dat ik gewoon verhinderd ben.

  10. Geert / mei 1 2012

    Beste Goswin

    Als Jezus in discussie is met de sadduceeen(die zeggen dat er geen opstanding is, geeft Jezus hen als antwoord:(Lucas 20)
    37 En dat de doden opgewekt zullen worden, heeft ook Mozes duidelijk te kennen gegeven bij de doornstruik, toen hij de Heere de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob noemde. 38 God nu is niet een God van de doden, maar van de levenden, want voor Hem leven zij allen.
    Als Abraham Izak en Jacob dan nog leven dan zijn ze niet dood.
    Maar ze leven nu bij de Vader in de hemel(zoals ook blijkt uit het gedeelte van de rijke man en de arme Lazarus)
    Hun lichaam is wel gestorven maar hun ziel is naar de hemel gegaan.
    Groeten, Geert

  11. goswindeboer.nl / mei 2 2012

    dag Geert

    Bedankt voor je reactie. Leuk dat je meedenkt! De passage die je aanhaalt gaat inderdaad over de opstanding. De woorden van Jezus dienen als bewijsvoering voor opstandingsleven, niet leven aan gene zijde. Maar met onze westers-christelijke bril is het antwoord van Jezus merkwaardig. Want “voor Hem leven zij allen” suggereert wel degelijk dat Abraham, Izak en Jakob nu leven. Maar verstaan wij wat de toehoorders destijds verstonden? De omstanders (schriftgeleerden die meeluisterden) zeiden: “Meester, gij hebt goed gesproken” (vs. 39). De vraag van de Sadduceeën was hoe het zou zijn in de opstanding, en Jezus had een goed antwoord gegeven op die vraag.

    En zeg nou zelf, als de doden eigenlijk leven, dan had Jezus hen toch slechts daaraan hoeven herinneren? Hij had dan toch alleen maar hoeven zeggen: “de doden leven in het hiernamaals”? God zou de God van levenden zijn omdat de ziel niet sterft, opstanding of niet. Abraham, die ook door Jezus werd aangehaald, had vele beloften ontvangen van God. Land, een zoon, en een ontelbaar nageslacht. Veel van die beloften heeft Abraham zelf niet meer kunnen meemaken. In Hebreeën 11 wordt geschreven over hoe velen net als hij zijn gestorven zonder dat de beloften werden vervuld. Als God zijn beloften wil nakomen (en God is getrouw, dus dat zal Hij doen) dan zullen al dezen moeten opstaan om alsnog het beloofde te krijgen.

    Maar wat betekent de frase “voor Hem leven zij allen” dan? God zegt op een bepaald moment tegen Abram: ” en gij zult niet meer Abram genoemd worden, maar uw naam zal zijn Abraham, omdat Ik u tot een vader van een menigte volken gesteld heb” (Gen. 17:5). Geen van die volken bestond toen nog. Het moest nog gebeuren, maar in Gods ogen was Abraham al vader van de nog-niet-bestaande-volken. Vergelijkbare taal vind je ook in de Psalm van David, waar staat “… in uw boek waren zij alle opgeschreven, de dagen, die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond.” (Ps. 139:16). De dagen moesten nog komen, maar God had ze al opgeschreven. Voor Hem waren de nog-niet-bestaande-dagen al zeker. Zo kun je denk ik ook de woorden van Jezus begrijpen. De opstanding moet nog gebeuren, maar voor God is het al zeker. Abraham, Izak en Jakob zullen leven. Of met de woorden van Jezus: “voor Hem leven zij allen”.

    Het gedeelte van de rijke man en de arme Lazarus heb ik in deze artikelenserie al iets toegelicht [hier]. Had je dat gelezen? Ik wil er binnenkort nog wat meer over schrijven. Het is in ieder geval geen passage om de toestand van de doden mee te bewijzen. Het is satire uit de mond van Jezus, ingebed in de tradities van de Farizeeërs. Het laat zich niet verenigen met wat de bijbel elders over de doden schrijft (zoals ik in de andere artikelen laat zien). Nee, juist dat de dood écht dood is, wordt de hoop op de opstanding zo reëel. Daarom schreven de apostelen daar zo vaak over. Onze hoop is niet een directe hemelgang, maar een einde aan de dood, en leven met de Koning! Althans, zo denk ik erover. Kun je hier wat mee?

  12. Geert / mei 2 2012

    Fil 1:21 Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst.

    22 Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk; en wat ik verkiezen zal, weet ik niet.

    23 Want ik word door deze twee gedrongen: ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste,

    24 maar in het vlees te blijven is noodzakelijker voor u.

  13. Geert / mei 2 2012

    De dood van Stefanus

    54 Toen zij dit hoorden, barstten hun harten van woede en knarsten zij hun tanden tegen hem.

    55 Maar hij, vol van de Heilige Geest, hield zijn ogen naar de hemel gericht en zag de heerlijkheid van God, en Jezus, staande aan de rechterhand van God.

    56 En hij zei: Zie, ik zie de hemelen geopend en de Zoon des mensen, staande aan de rechterhand van God.

    57 Maar zij riepen met luide stem, stopten hun oren dicht en stormden eensgezind op hem af.

    58 En zij wierpen hem de stad uit en stenigden hem, en de getuigen legden hun kleren af aan de voeten van een jongeman, die Saulus heette.

    59 En zij stenigden Stefanus, terwijl deze Jezus aanriep en zei: Heere Jezus, ontvang mijn geest.

    2 passages waaruit blijkt dat Paulus en Stefanus verwachten bij Jezus te zijn als ze sterven. Natuurlijk sterft ons lichaam nog, en dat is nog steeds de gebrokenheid van deze wereld. Ik kies ervoor om te geloven dat ik bij Jezus zijn zal als ik doodga. Dat lijkt mij een betere plek, dan te denken dat dood dood is
    Geert

  14. goswindeboer.nl / mei 2 2012

    he Geert

    Ik begrijp je. Enkele gedachten bij de teksten die je citeert: merk op dat Paulus niks over tijd zegt. “Ik heb zin in de vakantie en de reis naar Turkije” is een vergelijkbare zin. We begrijpen dat de reis in de vakantie zal vallen, omdat dat meestal zo is. Maar het staat er niet. Ook staat er niet of het vertrek op de eerste zaterdag, of zelfs maar in de eerste vakantieweek zal zijn. Jij meent dat het sterven en het bij Christus zijn meteen op elkaar volgen. Het staat er niet.

    In feite is de tekst nog wat subtieler. De woorden: “ik word door deze twee gedrongen” zijn niet helemaal correct vertaald. Het Grieks zegt: “Ik word uit deze twee gedrongen”. Het bij Christus zijn is zo een derde optie. Leven of sterven of bij Christus zijn. En Paulus verkiest het laatste.

    De woorden van Stefanus zijn op een zelfde manier geen bewijs van een directe oversteek naar de hemel. Dat de geest naar God gaat bij de dood is een bijbels gegeven (Pred. 12:7). Maar je gebruikt de tekst om de onsterfelijkheid van de ziel aan te tonen. Geest en ziel worden vaak verward. De geest is de levensadem, de ziel het bewustzijn. Jezus zei ook: “Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest” (Luk. 23:46), terwijl we weten dat Zijn ziel naar het dodenrijk, hades, ging. Als voor Jezus niet geldt dat Hij meteen naar de hemel ging bij Zijn sterven, zou het dan voor Stefanus wel zo zijn? Ok, een theoloog zal meteen opspringen en verwijzen naar de verhuizing van de rechtvaardige doden, die zou volgen op Jezus’ overwinning op de dood. Dat Jezus nog naar hades zou afdalen, maar dat Stefanus daardoor meteen naar boven mocht. Maar in de artikelen heb je kunnen lezen [hier] dat die gedachtengang op een heel wankele basis rust. Stefanus’ geest is teruggekeerd naar God, waar ook Christus is. Net als de geest van allen die gestorven zijn. Maar Stefanus zelf (zijn bewustzijn, zijn ziel) is dood, naar mijn inzicht.

    Ik kies ervoor om te geloven dat ik bij Jezus zal zijn als ik opsta. Niet omdat ik graag anders denk dan de doorsnee, maar omdat het mijns inziens beter overeenkomt met de hoop zoals de apostelen die beschrijven. De dood is troosteloos, nog veel meer dan ik vroeger geloofde. Maar de hoop is grandioos, ook veel meer dan ik vroeger geloofde. God is een God van levenden. We zullen leven! Waar de mens ophoudt (letterlijk) kan God Zijn kracht laten zien. De dood is menselijkerwijs het eindstation, maar voor God is het slechts een tussenstop.

  15. RenM / nov 10 2012

    Beter kon je het niet verwoorden.
    Ik ben al heel wat jaren bekent deze uitleg. Het mooie van jouw stuk is dat het alles over deze materie in een keer duidelijk stelt.

    R Deelstra

  16. Jan Borghuis / dec 1 2012

    Van uit je laatste commentaar zijn bij mij een aantal vragen gerezen

    als ik uitga van Geest ziel en lichaam

    Jezus zegt bv bezit uw zielen in lijdzaamheid , trek ik dan een juiste conclusie dat mijn geest de bevelvoerder van mijn ziel is ?

    Paulus spreekt over dat de Geest onderzoekt. 1kor2

    Gaat mijn geest terug naar God met kennis, of om het oneerbiedig te zeggen, wordt alleen het stopcontact van de stekker getrokken.

    Als ik uw uitleggingen naast de teksten leg met het woord geest (met hoofd of kleine letter) dan zijn er voor mij nog een heleboel vragen over

  17. goswindeboer.nl / dec 2 2012

    dag Jan

    Bedankt voor je reactie (zeg maar jij hoor). Vragen zijn goed. Ik denk wel eens dat het hebben van vragen van meer begrip getuigt dan het hebben van antwoorden… Maar dan word ik meteen erg filosofisch.

    De tekst over het bezitten van de ziel in lijdzaamheid (Luk. 21:19) wordt m.i. beter weergegeven in de NBG: “door uw volharding zult gij uw leven verkrijgen.” Met in het achterhoofd dat Jezus hier niet van leven maar van ziel spreekt. De tekst is onderdeel van een serie instructies voor wanneer de eindtijd aanbreekt. Vergelijkbaar met Mat. 10 (zie mijn antwoord aan Wim hierboven). Volharding is een vereiste voor een gelovige Jood om het Koninkrijk te beërven en de hoop vervuld te zien worden. Hieruit kun je volgens mij niet halen waarmee je de ziel ‘stuurt’.

    De bijbel maakt wel onderscheid tussen natuurlijk / ongeestelijk (grondtekst: ziels, 1 Kor. 2:14 | 1 Kor. 14:44,46 | Jak. 3:15 | Judas 1:19) en geestelijk. Zoals ik de ziel ben gaan begrijpen duidt dat onderscheid op het je laten leiden door je zintuigen (gevoel, ervaringen, genot) of door de geest (onzichtbare werking, geloof zonder aanschouwen).

    Of de geest naar God gaat met kennis weet ik niet. Dat de mens weer “bij kennis” is als de geest opnieuw geblazen wordt in de opstanding lijkt mij vanzelfsprekend. Anders waren alle ervaringen hier zinloos geweest – we zouden er niks meer van weten. Zoals Adam werd geschapen met volledig ontwikkelde spraak en motorisch vermogen (en schrijfvaardigheid volgens mij: lees hier), zo zullen wij in de opstanding worden levend gemaakt met alle eerder verworven kennis, geloof ik.

    Kun je hier wat mee?

  18. Jan Borghuis / dec 6 2012

    Hallo Goswin

    Ten aanzien van mijn vraag of de geest terugkeert met kennis naar de Vader, heb ik dit antwoord gevonden op askelm.com in hoofdstuk 13 van the essentials of new testament doctrine

    It must be recognized that the spirit that returned to the Father at Christ’s death was not the living PERSONALITY of Christ. Had it been the personality that went back to the Father (with all the factors that constitute the conscious personality), then Christ’s statement after His resurrection three days later would be an utter contradiction. Christ said, “Touch me not because I have not yet ascended to my Father” (John 19:17). Christ did not immediately return to heaven.

    verder geniet ik van je zeer aangename schrijfstijl en uitleg in al je artikelen op deze site

    Jan

  19. goswindeboer.nl / dec 8 2012

    dag Jan

    Bedankt voor je speurwerk (en je compliment). Goed om te horen dat iemand baat heeft bij mijn denk- en schrijfwerk. Dr. Martin van ASKELM.com heeft dus ook de visie van een bewust-loze geest in de dood, en hij geeft er bijbelse onderbouwing bij. Een stevig fundament, lijkt me…

  20. Henk / okt 5 2013

    Dag Goswin, naar aanleiding van al de bovenstaande reacties wil ik mijn visie graag verwoorden zoals ik het wel eens aan medegelovigen (?) uitleg.

    Ik vergelijk het wel eens met een computer. Mijn lichaam & (ziel) is de kast van de computer, de harde schijf vergelijk ik met de geest. Bij mijn overlijden (over het lijden heen)ontbindt mijn lichaam , en de geest gaat naar God toe (pred.)Dus de computerkast (omhulsel) verrot, en God slaat mijn harde schijf op tot aan de Opstanding. Dan krijg ik mijn geest terug in een onvergangkelijk nieuw lichaam.

  21. goswindeboer.nl / okt 6 2013

    He Henk. Dank voor je aanvulling. De computeranalogie werkt inderdaad zelfs tot aan de opstanding. Goeie vondst!

reageer