Skip to content

een, twee, veel

Dit is het tweede deel in een serie over verschillende evangeliën in de bijbel. Klik hier voor het eerste deel.

Je kunt me meer vertellen, goswindeboer.nl! Ik heb mijn hele leven in de kerk gezeten, en ik heb nog nooit zo iets verwerpelijks gehoord als het isoleren van Paulus van de rest van de bijbel. De bijbel is juist een eenheid, een progressieve openbaring van God en Zijn plan met de wereld. Paulus vult de andere apostelen aan, hij valt er niet buiten! Dat is precies wat ik altijd heb geleerd en geloofd. En het klopt ook – in zekere zin. De bijbel is een progressieve openbaring van God en Paulus vult de bijbel aan (Kol. 1:25), maar niet zozeer de andere apostelen.

Theologie is geen wiskunde. De mathematica bouwt voort op de beginselen die je op de basisschool al worden aangereikt, zoals optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen. En al volgen nog vele wiskundige disciplines op de eerste rekenlessen, deze beginselen blijven geldig. In de bijbel is dit niet altijd het geval. Sommige dingen die God mensen opdraagt hebben een beperkte houdbaarheidsdatum. Neem nu de koperen slang uit het Oude Testament. In Numeri 21:9 redde één blik op dat voorwerp je leven, enkele boeken verder in 2 Koningen 18:4 was het een object van afgoderij geworden. De slang had zijn functie vervuld, maar de Israëlieten bleven hangen in ‘oud nieuws’.

Ook in het Nieuwe Testament wordt een aantal keren geschakeld, maar dan moet je wel goed opletten. Paulus speelt een hoofdrol in enkele van deze keerpunten. De bijbel spreekt van verschillende Evangeliën, niet één Blijde Boodschap. De moderne bijbelvertalingen zijn deels debet aan ons gebrekkig onderscheid, omdat ze bepaalde voorzetsels onjuist hebben overgezet. Neem nu Galaten 2:7.

Maar daarentegen, als zij zagen, dat aan mij het Evangelie der voorhuid toebetrouwd was, gelijk aan Petrus dat der besnijdenis – Gal. 2:7 SV

Zie je dat de tekst hier suggereert dat er een Evangelie van de voorhuid (de heidenen) én een Evangelie van de besnijdenis (de Joden) is. Als we de nieuwere vertalingen erop naslaan zien we:

Maar integendeel: toen zij zagen, dat mij de prediking van het evangelie aan de onbesnedenen toevertrouwd was, gelijk aan Petrus die aan de besnedenen – Gal. 2:7 NBG

Integendeel, toen ze inzagen dat mij de verkondiging onder de heidenen was toevertrouwd, zoals aan Petrus de verkondiging onder de besnedenen – Gal. 2:7 NBV

Het onderscheid tussen de Evangeliën is veranderd in een verschil in bestemmingen! We laten weer de grondtekst aan het woord om te zien wie het meest nauwkeurig heeft overgezet.

Opnieuw geeft de Statenvertaling de meest correcte weergave van het origineel.

Het motief voor deze vertaalvrijheid zal wellicht te maken hebben met de aanname dat de eenheid van de bijbel ook betekent dat de bijbel slechts een enkelvoudig Evangelie kan uitdragen. De gedachtegang is begrijpelijk, maar vertaling en verklaring zijn afzonderlijke disciplines en zouden als zodanig gescheiden beoefend moeten worden. Het woord ‘evangelie’ betekent ‘goed bericht’, niet meer en niet minder. Een boodschap met een blijde strekking. De bijbel bevat vele van deze, zoals de boodschap van God aan Abraham (Gen. 12:3, Gal. 3:8), waarin God belooft dat er een volk uit Abraham zal voortkomen dat tot zegen zal zijn voor de andere volken. Of de boodschap die de engel Gabriël bracht aan Zacharias (Luk. 1:13-19) welke sprak van de geboorte en missie van Johannes de Doper. Galaten 2:7 vertelt ons dat er tevens een goede boodschap van de Joden is én een goed bericht van de heidenen.

In deze context wordt ook begrijpelijker waarom Paulus in Romeinen 2:16 en 16:25 spreekt van zijn Evangelie.

ten dage, dat God het in de mensen verborgene oordeelt volgens mijn evangelie, door Christus Jezus. – Rom. 2:16

Hem nu, die bij machte is u te versterken – naar mijn evangelie en de prediking van Jezus Christus, naar de openbaring van het geheimenis, eeuwenlang verzwegen – Rom. 16:25

Ook in zijn laatste aanbevelingen aan Timotheüs noemt Paulus zijn verkondiging weer ‘mijn Evangelie’.

Gedenk, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt, uit het geslacht van David, naar mijn evangelie – 2 Tim. 2:8

En zeg nou zelf, hoe vaak heb je niet gedacht: die Paulus is wel een beetje over de top, net iets té. Al was het alleen al om zijn gemiddelde zinlengte. Maar overal lijkt hij wel de superlatief te preferen. Geen genade, nee, overvloedige genade. Niet geest en waarheid, nee, overvloedige geest. Niet sinds de grondlegging van de wereld, nee, voor de grondlegging van de wereld. Ga zo maar door. Al voegen wij Paulus meestal bij de twaalf, hijzelf leek zich juist graag van hen te willen onderscheiden. In het volgende artikel zal ik meer van deze opmerkelijke verschillen laten zien.

In Handelingen 28 wordt de belofte aan de Joden van het aanstaande Koninkrijk definitief op pauze gezet, en is het Evangelie van de Besnijdenis eveneens uitgerangeerd. De blijde boodschap voor vandaag, voor Jood of Griek, is die van Paulus. Straks, als het Milennium zich aankondigt, en het Joodse volk de priesternatie zal worden voor de omringende volken, wordt het opnieuw actueel. Voor nu, leg je oor te luisteren bij de woorden van Paulus.

<< vorige volgende >>
reageer