Skip to content

hemeltekens

Dit is het tweede deel van een serie over de Ster van Bethlehem. Klik hier voor het eerste deel.

[De onderstaande tekst is opnieuw een greep uit de volledige tekst van de hoofdstukken 1 en 4, zonder de overgeslagen tekst met puntjes (…) aan te geven. Dus ook al sugereert de tekst een aaneengesloten argumentatie, in feite is het een selectie van paragrafen met een samenhangende verhaallijn. Ik kan je aanraden deze hoofdstukken eens helemaal te lezen. Dr. Martin heeft nog veel meer interessante gedachten over de Ster van Bethlehem dan ik hier kan weergeven.]

Het was in de vroege avond van 17 juni, 2 voor Christus. In alle steden rondom Babylon in Mesopotamië gonsde het vanwege een spectaculaire astronomische gebeurtenis in de westelijke hemel. Al enkele weken lang bewoog de planeet Venus zich naar het oosten in een ogenschijnlijke ramkoers met de planeet Jupiter. En nu was dat gebeurd, pal voor hun ogen.

Dit astronomische drama dat zich in de westelijke hemel afspeelde toonde de ‘botsing’ tussen de twee helderste planeten aan de hemel. De ruimte tussen de planeten was zó klein dat ze voor het blote oog niet meer twee, maar één schitterende ster leken, veel helderder dan enige andere ster of planeet. Ook al waren de planeten miljoenen kilometers van elkaar verwijderd, voor de toeschouwers in Babylon in het jaar 2 voor Christus leken ze één enkele ster die de hele schemering in de richting van Palestina domineerde.

Het is interessant dat deze conjunct tegelijk plaatsvond met een volle maan. Terwijl de westelijke hemel werd gedecoreerd door dit schitterende planetenspel, werd de hele hemelkoepel vanuit het oosten verlicht door luister van de volle maan. In die vroege avond straalde het hele firmament van de hemellichten. Dit hemelse schouwspel veroorzaakte ongetwijfeld veel verwondering in Rome en elders in de wereld. Te meer omdat, deze cunjunct van Jupiter en Venus ook nog eens plaatsvond in het sterrenbeeld Leeuw. Leeuw was het hoofd-sterrenbeeld van de dierenriem, zowel in de seculiere als in de bijbelse rangschikking. Dit sterrenbeeld was bijzonder belangrijk in astrologische kringen (The Encyclopaedia of Religion and Ethics, XII.51). Het markeerde het begin van het jaar voor astrologen waarmee ze belangrijke historische en astrologische gebeurtenissen interpreteerden.

Het sterrenbeeld Leeuw werd niet alleen maar gezien als het hoofd van de dierenriem, maar werd ook gedacht gestuurd te worden door de zon (de hoofd “ster” van de hemel). Het was een koninklijke constellatie. Leeuw wordt gedomineerd door Regulus, bij astrologen bekend als de “Koningsster”. Voor de Romeinen die in de tijd van keizer Augustus leefden, zou de conjunct van Jupiter en Venus in het sterrenbeeld Leeuw geassocieerd worden met het symbool van Romeinse heerschappij en overheersing.

Dit hemelse schouwspel van 17 juni, 2 voor Christus zou door de Romeinse bevolking als gunstig worden beschouwd, omdat Jupiter ook gezien werd als de regeerder van het Keizerrijk en alle menselijke aangelegenheden zou bepalen (The Encyclopaedia of Religion and Ethics, XII.49f). Daarnaast werd Venus (nu in conjunct met Jupiter) gezien als de moeder (Genetrix) van de familie van keizer Augustus (The Oxford Classical Dictionary, 569). Dus hier waren de twee planeten die aan de oorsprong van Rome zouden liggen, bijzondere planeten voor keizer Augustus, die samensmolten in een “huwelijks” verbond gedurende een van de meest glorieuze jaren in de geschiedenis van Rome (Sir Ronald Syme, The Crisis of 2 B.C., 3).

Dat dit conjunct van Jupiter en Venus op 17 juni, 2 voor Christus precies samenviel met een volle maan was ook belangrijk voor de Romeinen. De dag van volle maan was in het bijzonder gewijd aan Jupiter. Dan werd een schaap werd langs de Via Sacra geleid om geofferd te worden aan Jupiter. De dag zelf werd “het Vertrouwen van Jupiter” genoemd (The Oxford Classical Dictionary, 569). Het werd gevierd als een tijd waar men dacht dat geloof en vertrouwen werden gegeven aan de bewaarder en bestuurder van het Keizerrijk van Rome, menselijk of goddelijk.

Er was echter nóg een zeldzaam astronomisch fenomeen in het jaar 2 voor Christus, dat zich 72 dagen later afspeelde dan de conjunct tussen Jupiter en Venus. Vier planeten naderden elkaar in de lengterichting. Ze kwamen allemaal bijeen in het zelfde gebied van het hemelgewelf. Dit gebeurde in de maand Augustus waarin de meeste Romeinse feestelijkheden voor dat uitzonderlijke jaar plaatsvonden. Deze groepering van planeten vond plaats rond het einde van de festiviteiten in Rome, op de 27e Augustus, 2 voor Christus. Jupiter en Mars stonden slechts 0,09 graden van elkaar in de lengterichting en Venus en Mercurius waren ook dichtbij in de lengterichting. Om precies te zijn: Jupiter bevond zich op de ecliptica (het pad van de zon in zijn baan door de hemel) op 142,6 graden, Mars op 142,64, Venus op 141,67 en Mercurius op 143,71. Deze samenkomst van planeten was belangrijk voor astrologen omdat samenkomende planeten beschouwd werden als hebbende “één gezamenlijke doelstelling”.

Voor astrologen betekende een samenkomst van planeten een nieuw begin in historische aangelegenheden. En kijk eens met me mee. De planeten clusterden zich in het belangrijke sterrenbeeld Leeuw. Dit was het sterrenbeeld voor het begin van het astrologische jaar en de planeten die zich in het sterrenbeeld bevonden werd heerschappij en macht toegeschreven. Een ophoping van planeten in het sterrenbeeld Leeuw zou de astrologen veel gespreksstof hebben opgeleverd. Het zou een signaal zijn voor een nieuw en krachtig begin voor Rome en de wereld (E.L. Martin, The Birth of Christ Recalculated, 17–19).

Er is meer. De  “morgenster” conjunct [conjunct die in de vroege morgen als een heldere ster aan de hemel staat – GdB] van Jupiter en Venus op 12 Augustus, 3 voor Christus vond plaats toen de planeten in de laatste graden van het sterrenbeeld Kreeft waren, het laatste sterrenbeeld voor het interpreteren van het astrologische jaar. Maar de “avondster” conjunct van dezelfde planeten tien maanden later gebeurde in het sterrenbeeld Leeuw, het begin van het astrologische jaar. De nullijn voor het begin van de astrologische calculaties lag tussen Kreef en Leeuw in (The Encyclopaedia of Religion and Ethics, XII.51). Deze twee samenkomsten van Jupiter en Venus zouden best wel eens kunnen zijn begrepen als het einde van een tijdperk en het begin van een nieuw tijdperk in de geschiedenis in het jaar 2 voor Christus.

Hoewel de spectaculaire astronomische gebeurtenissen in de 18 maanden van Mei van het jaar 3 voor Christus tot aan December 2 voor Christus schitterende astrologische interpretaties zou opleveren voor Augustus en het Romeinse Rijk, de Magiërs besloten naar Jeruzalem af te reizen met geschenken voor een nieuwgeboren Joodse Koning. Zij richtten zich op Judea en niet op Rome in deze cruciale tijd.

Jupiter stond astrologisch bekend als de Vader van de Goden. De planeet Jupiter symboliseerde deze godheid. En in het begin van augustus van het jaar 2 voor Christus vertrok Jupiter van de nabijheid van de zon en voegde zich bij Venus. Dit zou een aanstaande geboorte kunnen aanwijzen. “Jupiter werd vaak geassocieerd met de geboorte van koningen en werd daarom de Koningsplaneet genoemd” (Hendriksen, The Gospel of Matthew, 153). En hier was de Koningsplaneet in een conjunct met Venus. De Chaldeeën en Magiërs noemden Venus Ishtar, de Moeder, de godin van de vruchtbaarheid. Dus Jupiter (de Vader) was in een conjunct met Venus (de Moeder). Zou dit de astrologen hebben gewezen op de aanstaande geboorte van een nieuwe koning?

Deze conjunct zou een gunstig teken kunnen zijn geweest omdat deze twee planeten bekend stonden bij astrologen als de Grote en de Kleine Weldoener van alle planeten. En let op: tijdens de samenkomst van deze twee planeten stonden de zon (de Vader van Alles), de maan (ook een Moeder) en Mercurius (de boodschapper van de goden) allemaal in het sterrenbeeld Leeuw. Christenen noemden Jezus “de Leeuw uit de stam Juda, de wortel Davids” (Op. 5:5). Deze belangrijke hemellichamen in Leeuw terwijl Jupiter en Venus waren geclusterd konden wel eens bijbelse relevantie aangeven.

De interessante clusteringen aan de sterrenhemel, net voor zonsopkomst op 12 augustus, 3 voor Christus zou best wel eens door astrologen begrepen zijn als een aanstaande koninklijke gebeurtenis in de Joodse natie.

<< vorige  volgende >>
reageer