Skip to content

oefenen

Dit is het zesde deel van een serie over perspectieven. Klik hier voor het eerste artikel.

Zo, genoeg theorie. Laten we eens gaan oefenen en enkele teksten naast elkaar zetten die vanuit verschillende perspectieven geschreven zijn. Hieronder vind je enkele passages die het zelfde onderwerp behandelen vanuit beide gezichtspunten. Ik hoop dat ze je laatste twijfel over of je wel op deze manier mag bijbellezen wegnemen.

Voor de volledigheid geef ik hier nog een keer een beschrijving van absoluut en relatief, zodat je alles bij de hand hebt om de onderstaande teksten te begrijpen.

Relatief: het ‘van-onderen-perspectief’. Het gezichtspunt van ons mensen, schepselen, in relatie tot andere schepselen. Het perspectief dat kan veranderen wanneer je er op een andere manier naar kijkt, vanuit iemand anders’ positie, of met vernieuwde inzichten.

Zie hieronder enkele voorbeelden van relatieve kwaliteiten van bijbelse personen.

Noach was onder zijn tijdgenoten een rechtvaardig en onberispelijk man – Gen. 6:9

David […] trouw en rechtvaardigheid en oprechtheid van hart – 1 Kon. 3:6

Abel, de rechtvaardige – Mat. 23:35

het rechtvaardige bloed […] van Zacharias – Mat. 23:35

Simeon, […] deze man was rechtvaardig en vroom – Luk. 2:25

Jozef […] een goed en rechtvaardig man – Luk. 23:50

de rechtvaardige Lot – 2 Pet. 2:7

Absoluut: het ‘van-boven-perspectief’. Het gezichtspunt van God, de Almachtige, de Alwetende, de Alomtegenwoordige. Het onveranderlijke totaalplaatje van Hem die al onze harten doorvorst en ieders haren heeft geteld.

En vanuit het absolute perspectief wordt van alle mensen gezegd:

Niemand is rechtvaardig, nee niet een – Rom. 3:10

Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods – Rom. 3:23

Is de bijbel besluiteloos over het CV van haar helden? Moeten we deze teksten tegen elkaar wegstrepen? Nee toch? Ze zijn gewoon vanuit verschillende gezichtspunten opgeschreven.

Ik laat nu nog enkele passages zien waarin de relatieve en absolute uitspraken tegen elkaar uitgezet worden. Niet om je in verwarring te brengen, maar om je de ‘gelaagdheid’ te laten waarderen. Het onderscheid tussen ons ‘onderzicht’ en Gods ‘opzicht’. Ik heb steeds het absolute perspectief vetgedrukt en het relatieve onderstreept weergegeven. Je zult zien dat ze soms zelfs beide in één tekst voorkomen.

in het persoonlijke leven

Daarom, mijn geliefden, gelijk gij te allen tijde gehoorzaam zijt geweest, blijft, niet alleen zoals in mijn tegenwoordigheid, maar nu des te meer bij mijn afwezigheid, uw behoudenis bewerken met vreze en beven, want God is het, die om zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt. – Fil. 2:12,13
Maar God zij gedankt, die dezelfde toewijding voor u in het hart van Titus geeft, daar hij wel een opwekking van mij ontving, maar in zijn grote toewijding uit eigen beweging naar u is vertrokken. – 2 Kor. 8:16,17

in de geschiedenis

En de HERE zeide tot Mozes: Nu gij gaat terugkeren naar Egypte, zie toe, dat gij voor het aangezicht van Farao al de wonderen doet, die Ik in uw macht gesteld heb. Maar Ik zal zijn hart verharden, zodat hij het volk niet zal laten gaan. – Ex. 4:21
Maar de HERE verhardde het hart van Farao, zodat hij naar hen niet luisterde – zoals de HERE tot Mozes gezegd had. – Ex. 9:12
Want het schriftwoord zegt tot Farao: Daartoe heb Ik u doen opstaan, opdat Ik in u mijn kracht zou tonen en mijn naam verbreid zou worden over de gehele aarde. – Rom. 9:17

in Gods verbond met Israel

Maar indien uw hart zich afwendt en gij niet luistert doch u laat verleiden en u voor andere goden nederbuigt en hen dient, dan verkondig ik u heden, dat gij zeker te gronde zult gaan; – Deut. 30:17,18a

Waarom liet Gij ons afdwalen, HERE, van uw wegen, verharddet Gij ons hart, zodat wij U niet vreesden? – Jes. 63:17

in Jezus’ bediening

Jeruzalem, Jeruzalem, dat de profeten doodt, en stenigt, wie tot u gezonden zijn, hoe dikwijls heb Ik uw kinderen willen vergaderen, gelijk een hen haar kuikens onder haar vleugels vergadert, en gij hebt niet gewild. – Mat. 23:37

Hij antwoordde hun en zeide: Omdat het u gegeven is de geheimenissen van het Koninkrijk der hemelen te kennen, maar hun is dat niet gegeven. Daarom spreek Ik tot hen in gelijkenissen, omdat [opdat, SV] zij ziende niet zien en horende niet horen of begrijpen. En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt:

Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken; want het hart van dit volk is vet geworden, en hun oren zijn hardhorend geworden, en hun ogen hebben zij toegesloten, opdat zij niet zien met hun ogen, en met hun oren niet horen, en met hun hart niet verstaan en zich bekeren, en Ik hen zou genezen. Mat. 13:11,13-15

Zie je dat elke situatie van twee kanten wordt belicht. Vanuit ons perspectief – de kant waar tegenspoed en falen, ongehoorzaamheid en straf maar ook prestatie en beloning zich bevinden. En vanuit het perspectief van God. Waar Hij alles al lang had voorbereid. Waar alles gaat zoals het moet gaan, omdat de profetieën het al hebben voorzegd. De kant waar niets misgaat.

Beide zijn waar. Maar beide wegen niet even zwaar. Ons gezichtspunt is beperkt tot het aardse, het in-de-tijd-se. Het Goddelijke niet. Dat omvat begin en eind en alles ertussenin. Daarmee heb je eigenlijk ook antwoord op de vraag hoe de vrije wil past in de perspectieven. Want daar heb ik het in deze serie nog niet eens over gehad. Maar ik hoop dat je al begrijpt waar ik heen wil: we voelen ons vrij, maar we zijn het niet. Ons perspectief gehoorzaamt aan het hogere. Onze wil ook. Er is natuurlijk veel meer over de vrije wil te zeggen, maar dat heb ik in andere berichten al eens gedaan. Begin bij het artikel ‘vrij?’, als je er meer over wilt lezen. Nu wil ik er slechts nog dit over zeggen: alles wat wij willen of doen gehoorzaamt aan het absolute perspectief van…

Hem, die alles werkt naar de raad van Zijn wil – Ef. 1:11 SV

Dus knoop het in je oren: het relatieve perspectief is onze werkelijkheid: wij voelen en denken en ervaren wat de gevolgen zijn van onze daden. In ons beperkte gezichtsveld lijkt het alsof wij kringen maken in de woelige wateren om ons heen. Het absolute perspectief is dat God alles werkt. Hij schiep de wateren. Hij heeft ons de handen gegeven die de wateren roeren. Hij heeft ons geplaatst op de plek waar Hij wil dat wij de wateren roerden. Kortom: God roert de wateren.

God heeft alles in de hand. Dat is nooit anders geweest. Het ging niet mis in Eden en het zal niet misgaan in de toekomst. Het komt goed, omdat Hij het doet. Laten we Hem dan ook als zodanig erkennen en onszelf niet hoger achten dan ons voegt. Laten we roemen en rusten in Hem die alles gemaakt heeft, en Die niet loslaat het werk dat Zijn hand begon.

<< vorige volgende >>

 

  1. Jan / mei 5 2011

    Het absolute is, dat er een God is, die alles in Zijn hand heeft, niets ontsnapt aan Zijn aandacht, heeft dus ook minutieus elk detail (proactief) onder controle. Zo niet dan was hij geen God, maar een godje, die reageert op de impulsen van zijn schepselen.

    Goed Goswin dat je laat zien dat er in de Bijbel veel op het relatieve niveau wordt gesproken. Hierover zijn ook veel misverstanden; over wat God nu wel en nu niet van ons verwacht, moet je wel of niet op een bepaalde manier leven. God vraagt toch van je dat je…..

    Regelmatig wordt er (vooral) in de brieven van Paulus de nadruk gelegd op het absolute, en als er al richtlijnen worden gegeven, zijn zij niet zozeer een opdracht, maar een logisch gevolg van het werk van Gods geest in het leven van de gelovige. Maar het is geen “moeten”, maar veeleer een van harte “willen”. Zo voedt Hij ons op tot volwassenheid in Christus Jezus.

reageer