Skip to content

wie?

Het lijkt me verstandig om mezelf even voor te stellen. Kennis van de zender verheldert de ontvangst, nietwaar? Een korte excursie langs mijn roots lijkt me op zijn plaats.

Ik ben geboren in een christelijk gezin, gezegend met ouders die de bijbelse boodschap niet alleen doorgaven maar ook doorleefden. In mijn jeugd heb ik mogen meemaken dat mijn beide ouders zich lieten dopen toen hun groeiende inzicht in de bijbelse boodschap hen daartoe overtuigde. Ze hebben de kerk van hun ouderlijk huis vaarwel gezegd toen deze niet meer aansloot bij hun steeds meer ontwakende geloofsbeleving (en er zelfs afkeurend tegenover stond).

Als kinderen werden wij meegenomen in deze ontwikkeling. Dat maakte ons al op jonge leeftijd bewust van de reikwijdte en de praktische uitwerking van persoonlijk geloof. We beseften dat geloof niet een verenigingsembleem is dat alleen op zondag even op de revers moet worden gestoken, maar dat het een levensveranderend proces is van groeiend inzicht en overgave. We veranderden van houd-de-jas-maar-aan-we-zijn-zo-weer-buiten in stroop-de-mouwen-op-wat-kunnen-we-doen. Meewerken aan de diensten, christelijke weekenden en conferenties bezoeken, bijbelstudieavonden bijwonen, we kregen het verlangen om te leren hoe te leven, net als onze ouders.

Na mijn opleiding heb ik de banenmarkt even in de wacht gezet. Ik wilde eerst mijn geloof meer praktisch maken. Het overgrote deel van mijn leven had ik gespendeerd aan het ontwikkelen van vaardigheden voor een maatschappelijke carrière. Nu was God aan de beurt. Ik schreef me in voor een DTS (Discipelschaps Trainings School) van Jeugd met een Opdracht. Dit was een intense, vormende tijd waarin mijn geloof zich ontwikkelde van leren en doen in luisteren en zijn. Ik had nog nooit zo van God gehoord als daar, en het samenzijn met andere gretige gelovigen werkte als een geestelijke groeikas.

Na de DTS had ik het verlangen om een baan te zoeken en christen te zijn in de wereld. Geloven onder gelovigen is prachtig, vormend en verrijkend, maar wel voornamelijk voor jezelf. De directeur van de vestiging van waar ik de DTS heb gedaan zong bij ons afscheid een lied voor ons wat veel indruk op me maakte. Hij had de tranen in zijn ogen toen hij ons toezong: “you may be the only Jesus they will ever see”. Dat werd mijn nieuwe missie: Jezus voorleven door gewoon onder de mensen te zijn.

Ik kreeg een baan in de techniek en mijn weekenden gingen op aan spelen in de gemeente en optreden met een christelijke rockband. Het was een intense tijd waarin ik mocht uitdelen wat ik had ontvangen. Ik ontmoette de liefde van mijn leven en we trouwden anderhalf jaar later. Toen we ons eerste kind verwachtten merkte ik dat ik er naar verlangde om vaker thuis te zijn. Alle activiteiten waren mooi en belangrijk, maar ze hielden me wel weg van huis. Bovendien was ik bijna uit-gedeeld. Ik voedde mijn eigen geloof nauwelijks in de hectiek. Teveel Martha, te weinig Maria, zeg maar.

De tijd die volgde was prachtig. Vader zijn was nog mooier dan ik me had voorgesteld. Alsof een heel nieuw vat vol liefde werd geopend. Alles was anders nadat onze dochter was geboren. Een handjevol mens, volledig afhankelijk van onze zorg en liefde. En zorgen voor haar en van haar houden was het meest vanzelfsprekende van de wereld. Ze hoeft er niets voor te doen om ons voor zich te winnen. Het feit dat ze uit ons geboren is verzekert haar van onze liefde en zorg. Allerlei bijbelse waarheden werden voor me ontsloten als nooit tevoren.

En toen werd mijn geloof doorelkaar geschud als een pak kaarten op een pokertafel. Simpele vragen waar mijn theologie geen antwoord op had deden in eerste instantie mijn nekharen rijzen. Het irriteerde me dat ik geen antwoorden had, en ik verwijtte mezelf mijn onkunde. Had ik maar beter gestudeerd, had ik de bijbelse waarheden maar meer uitgediept. Dan had ik de ketterse suggesties die onder de oppervlakte van de vraagstelling sluimerden kunnen pareren met het Woord. Want de bijbel is toch duidelijk? De christelijke boodschap is toch in de loop der eeuwen wel uitgewerkt en vastgesteld? Toch…?

Het liet me niet los. Het waren heldere vragen, eenvoudige gedachtegangen met degelijke bijbelse onderbouwing. Maar ik had ze nog nooit eerder gehoord. Waar kwamen die bijbelteksten vandaan? Waarom had ik er nog nooit iemand over horen preken? Staat dat écht in de bijbel?

De zoektocht die volgde leidde tot een heuse geloofsrevisie. Alles werd anders. En God werd alleen maar groter. Deze website is ontstaan om te delen wat ik heb gevonden. De vragen, de antwoorden en de gedachten die ze oproepen. Ik wil het met je delen omdat je het bijna nergens anders hoort. God staat niet ter discussie, maar wel ons begrip van Hem. Ik wil Hem alsmaar beter leren kennen. Jij ook?